HOTDOC - Η δημοσιογραφία όπως πρέπει να είναι..

Η Ανεξάρτητη Αρχή που ενίοτε… ανταγωνίζεται το δημόσιο συμφέρον


Η Επιτροπή Ανταγωνισμού (ΕΑ ) είναι ανεξάρτητη Αρχή, η οποία οφείλει να ελέγχει και να επιβάλλει κυρώσεις σύμφωνα με το νόμο στις επιχειρήσεις εκείνες που διαπιστωμένα «δεν παίζουν δίκαια» στο πλαίσιο της αγοράς τους. Κι ενώ ο ρόλος της είναι ιδιαίτερα κρίσιμος, ειδικά σε συνθήκες κρίσης, η τροπή που έχουν πάρει μια σειρά από υποθέσεις οδηγεί στο συμπέρασμα πως συχνά η ΕΑ δεν κάνει καλά τη δουλειά της, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για το δημόσιο συμφέρον και την τσέπη μας.

ΕΑ συστήθηκε με τη σημερινή της μορφή το 1995, με τον κανονισμό λειτουργίας και διαχείρισης να ορίζεται με την υπουργική απόφαση αρ. 117 της 1ης Ιανουαρίου 2013. Ο νόμος, που ορίζει τι συνιστά θεμιτό και τι αθέμιτο ανταγωνισμό, βάσει του οποίου η ΕΑ ελέγχει κι επιβάλλει κυρώσεις σε επιχειρήσεις, είναι ο 3959 του 2011. Η ανεξαρτησία της εδράζεται στη διακομματική συναίνεση, που απαιτείται, για την επιλογή των μελών από τη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής.

Η ΕΑ θεωρείται μία από τις πλέον καλά στελεχωμένες ανεξάρτητες Αρχές στην Ελλάδα. Το οργανόγραμμά της έχει συνοπτικά ως εξής: Η Επιτροπή αυτή καθαυτή αποτελείται από τον πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο και 6 μέλη, τέσσερα από τα οποία λειτουργούν ως εισηγητές. Κάτω από την Επιτροπή βρίσκεται η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού (ΓΔΑ), η οποία φέρνει σε πέρας όλη τη δουλειά της έρευνας, της εξέτασης των στοιχείων κ.ο.κ. και εισηγείται αναλόγως στην Επιτροπή, η οποία τελικά αποφασίζει.

Ποιο είναι το διακύβευμα

I-Anexartiti-Arhi-pou-eniote-antagwnizetai-to-dimosio-simferon1Η σημασία των επιτροπών ανταγωνισμού στις σύγχρονες ανοιχτές καπιταλιστικές οικονομίες είναι τεράστια. Βασικός κανόνας αυτού του τύπου οικονομίας είναι πως οι τιμές των προϊόντων διαμορφώνονται μέσω της σχέσης προσφοράς και ζήτησης, με την προϋπόθεση πως σε όλες τις αγορές υπάρχει ικανός αριθμός επιχειρήσεων, που επιδιώκουν με θεμιτά μέσα να προσελκύσουν όσο το δυνατόν περισσότερους πελάτες.

Τα πράγματα, ωστόσο, σπάνια λειτουργούν τόσο αρμονικά. Σε πολλές περιπτώσεις αγορών παρατηρείται πως μία (μονοπώλιο) ή περισσότερες, αλλά πάντως λίγες, ισχυρές επιχειρήσεις (ολιγοπώλιο) προσπαθούν να ελέγξουν την προσφορά και τη ζήτηση, χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα, όπως κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ή εναρμονισμένες πρακτικές, με σκοπό να περιορίσουν το επιχειρηματικό ρίσκο και να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, οι τιμές τείνουν να μένουν σταθερές ή και να αυξάνονται, ενώ μικρές επιχειρήσεις ωθούνται εκτός αγορών και νέες δυσκολεύονται να εισέλθουν σε αυτές.

Για να εντοπίζονται και να ελέγχονται λοιπόν τέτοια φαινόμενα, οι δυτικές κοινωνίες έχουν θεσπίσει τις επιτροπές ανταγωνισμού ως ανεξάρτητες Αρχές. Γίνεται σαφές, πως από την αποτελεσματικότητα των επιτροπών αυτών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό το κόστος ζωής των ανθρώπων και κατά συνέπεια το βιοτικό τους επίπεδο.

Η σημασία της εύρυθμης λειτουργίας μιας επιτροπής ανταγωνισμού γίνεται ακόμα μεγαλύτερη σε συγκυρίες σαν κι αυτή που βιώνει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός πως οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών στη χώρα μας, μετά από 6 συναπτά έτη ύφεσης, δεν έχουν πέσει καθόλου ή όχι αρκετά σε σχέση με τη μείωση των εισοδημάτων της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού, είναι ήδη μια ένδειξη πως η ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού κάτι δεν κάνει καλά.

Απαραίτητο στοιχείο στην εκτέλεση του έργου της ΕΑ είναι η σχετική ταχύτητα. Σχετική μεν, γιατί προφανώς η διαπίστωση των ενδείξεων για παράνομες πρακτικές ή η εξέταση καταγγελιών και δεδομένων απαιτεί εύλογα χρονικά διαστήματα, που ο νομοθέτης προσδιορίζει σε 6 μήνες για την κατάθεση εισήγησης και 14 μήνες για τη λήψη απόφασης. Ταχύτητα δε, διότι αν μετά την καταγγελία ή τον εντοπισμό ενδείξεων από την ίδια την ΕΑ μεσολαβήσουν πολλά χρόνια, η ζημιά που υφίσταται η εκάστοτε αγορά και κυρίως το δημόσιο συμφέρον διογκώνεται με το πέρασμα του χρόνου.

Με άλλα λόγια, η ΕΑ οφείλει να κάνει τη δουλειά της έγκαιρα και γρήγορα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, πολύ απλά, δεν κάνει καλά τη δουλειά της.

Το στοιχείο αυτό, της σχετικής ταχύτητας, είναι σημαντικό για την κατανόηση του αντίκτυπου που έχει ή είχε ο τρόπος με τον οποίο η ΕΑ χειρίστηκε μια σειρά από υποθέσεις, η εξέλιξη των οποίων ενισχύει την εντύπωση πως δεν κάνει καλά τη δουλειά της.

Υπόθεση ξενόγλωσσων εκπαιδευτικών βιβλίων

I-Anexartiti-Arhi-pou-eniote-antagwnizetai-to-dimosio-simferon2Πρόκειται για υπόθεση εξαιρετικά σημαντική, καθώς για αυτήν υπάρχει απόφαση Εφετείου που επιβεβαιώνει πως η ΕΑ δεν ενήργησε ως όφειλε. Όλα ξεκίνησαν το 2001, όταν εταιρία, που δραστηριοποιείται στο χώρο του ξενόγλωσσου βιβλίου, έκανε καταγγελία κατά δύο ανταγωνιστριών της, με τις καταδικαστικές αποφάσεις να εκδίδονται 6 χρόνια μετά την επίσημη γραπτή καταγγελία, το καλοκαίρι του 2009. Με την απόφασή του, 2903/2013, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών υποχρέωσε την ΕΑ να καταβάλει στην καταγγέλλουσα εταιρία αποζημίωση 350.000 ευρώ, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά πως η συγκεκριμένη είχε υποστεί βλάβη εξαιτίας της καθυστερημένης ενεργοποίησης της ΕΑ. Το Συμβούλιο της Επικρατείας πρόσφατα απέρριψε την αίτηση αναίρεσης της απόφασης που είχε καταθέσει η ΕΑ.

Υπόθεση καρτέλ στο χάλυβα

Και σε αυτή την περίπτωση, διαπιστώνεται τεράστια καθυστέρηση από τη μεριά της ΕΑ. Η αγορά του χάλυβα είχε ξεκινήσει να απασχολεί την ΕΑ από το 2006. Την ίδια χρονιά, είχε κάνει σχετική καταγγελία και μία εταιρία του χώρου. Το φθινόπωρο εκείνου του έτους, ο τότε προϊστάμενος της Α’ Διεύθυνσης Εφαρμογής της ΓΔΑ, Απόστολος Ντάφλος, είχε αποστείλει ενημερωτικό σημείωμα στον τότε πρόεδρο της ΕΑ, Σπύρο Ζησιμόπουλο, και τη διευθύντρια της ΓΔΑ, Σοφία Καμπερίδου, με το οποίο τους ενημέρωνε πως υπάρχουν ενδείξεις εναρμονισμένης πρακτικής από τις τρεις μεγάλες εταιρίες παραγωγής χάλυβα και κάποιους εισαγωγείς. Εννέα χρόνια αργότερα, στις 6 Απριλίου 2015, η ΕΑ έστειλε κλήτευση στους εμπλεκόμενους για να παραστούν στην εξέταση της εισήγησης 270 σελίδων από την Ολομέλεια, την Παρασκευή 29 Μαΐου.

Υπόθεση της Μπύρας

I-Anexartiti-Arhi-pou-eniote-antagwnizetai-to-dimosio-simferon3Η υπόθεση ξεκίνησε το 2005, όταν εταιρία με μικρό μερίδιο στην αγορά της μπύρας έκανε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού κατά της κυρίαρχης τότε εταιρίας, που είναι παράρτημα πολυεθνικής στην Ελλάδα. Η κυριαρχία της καταγγελλόμενης εταιρίας στο χώρο της μπύρας ήταν σχεδόν απόλυτη (οριακά μονοπώλιο) και γνωστή τοις πάσι. Παρ’ όλα αυτά, εισήγηση της ΓΔΑ για την υπόθεση κατατέθηκε 8 χρόνια αργότερα, στην οποία διαπιστωνόταν πως η εν λόγω εταιρία «είχε υιοθετήσει και υλοποιούσε ενιαία, μακρόχρονη και στοχευμένη πολιτική για τον αποκλεισμό και τον περιορισμό των δυνατοτήτων ανάπτυξης των ανταγωνιστών της». Η υπόθεση εξετάστηκε από την Ολομέλεια της ΕΑ το Φεβρουάριο του 2014 και η απόφαση καθαρογράφεται.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η υπόθεση «κόλλησε» κάποια χρόνια επειδή η ΕΑ είχε επιχειρήσει να συνδικάσει δύο σχετικές υποθέσεις κι η καταγγελλόμενη είχε προσφύγει κατά της συνεκδίκασης στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αρκετοί ωστόσο διατυπώνουν την άποψη πως εφόσον υπήρχαν σαφείς ενδείξεις πως όλα αυτά τα χρόνια διαπράττονταν παρανομίες με σημαντική ζημιά για το δημόσιο συμφέρον, η ΕΑ ή το υπουργείο Ανάπτυξης όφειλε να έχει καταφύγει σε ασφαλιστικά μέτρα, πράγμα που δεν έγινε.

Υπόθεση απορρυπαντικών οικιακής χρήσης

Η έρευνα για την εν λόγω υπόθεση κινήθηκε αυτεπάγγελτα, αφού υπήρχαν ενδείξεις για παραβάσεις από μεγάλη πολυεθνική εταιρία. Το 2009 η ΕΑ εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία, αν και διαπίστωνε σοβαρές παραβάσεις του νόμου, επιφυλάχθηκε να εκδώσει απόφαση και διέταξε «έρευνα κατά προτεραιότητα». Η έρευνα φαίνεται πως πήρε χρόνο, τελικά, αφού η εξέταση της απόφασης είχε οριστεί για τις 16 Οκτωβρίου 2014 και ως τώρα καμία απόφαση δεν έχει δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα της ΕΑ.

Υπόθεση αλυσίδας ειδών τεχνολογίας

Η υπόθεση φέρεται να άνοιξε το 2009, όταν κάποιοι δικαιοπάροχοι (franchisers) της πλέον γνωστής αλυσίδας καταστημάτων με είδη τεχνολογίας, ιδιοκτήτρια της οποίας είναι εταιρία κινητής τηλεφωνίας, κατήγγειλαν τη σύναψη παράνομων συμβάσεων με την εταιρία. Όπως προκύπτει από τη σχετική εισήγηση της ΓΔΑ, οι διαδικασίες ελέγχου ήταν ταχείες μέχρι και το καλοκαίρι του 2010 αλλά για κάποιο περίεργο λόγο αυτές παγώνουν για δύο και πλέον χρόνια.

Μετά από δύο χρόνια απραξίας από τη μεριά της ΕΑ στη συγκεκριμένη υπόθεση, ο πρόεδρος της ΕΑ Δημήτριος Κυριτσάκης εξετάζεται στις 13 Νοεμβρίου 2012 από την Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Εκεί του ζητήθηκε να εξηγήσει πώς διασφαλίζεται το αδιάβλητο της διαδικασίας όταν η Διευθύντρια Νομικών Υπηρεσιών της ΕΑ έκανε το διδακτορικό της με επιβλέποντα καθηγητή τον αντιπρόεδρο της “μαμάς” εταιρίας της καταγγελλόμενης αλυσίδας ειδών τεχνολογίας. Πρόκειται για το Δημήτρη Τζουγανάτο που μεταξύ άλλων είχε διατελέσει και πρόεδρος της ίδιας της ΕΑ από το 2000 ως το 2003.

Η Επιτροπή μοιάζει να επανεργοποιείται μετά από αυτή την όχληση. Τον Ιούλιο του 2013 ανακοινώνει με δελτίο Τύπου πως από τη σχετική εισήγηση της ΓΔΑ προκύπτει ότι η γνωστή αλυσίδα καταστημάτων συνάπτει παράνομες συμβάσεις με το δίκτυο των δικαιοπαρόχων από το 1990 έως το 2013. Την εισήγηση υιοθέτησε η ΕΑ με απόφασή της, το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους. Με άλλα λόγια, η ΕΑ χρειάστηκε 5 χρόνια για να αποφανθεί για 23 χρόνια παρανομιών.

Υπόθεση του Αλουμινίου

Η υπόθεση ξεκίνησε το 1998, με καταγγελία επιχειρηματία, στην οποία κατηγορούσε μεγάλη εταιρία του χώρου του αλουμινίου για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης. Η υπόθεση εκδικάστηκε το Νοέμβρη του 2014, 16 χρόνια μετά. Η απόφαση ευλόγως δεν έχει καθαρογραφτεί ακόμα, αλλά η λογική λέει πως, αν δεν υπήρχαν επαρκείς ενδείξεις, η υπόθεση θα είχε πάει στο αρχείο κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών. Σε κάθε περίπτωση, 16 χρόνια είναι πάρα πολλά, κι αν υπάρχει παράβαση, η ζημιά θα είναι μεγάλη.

Υπόθεση βρεφικής πάνας

I-Anexartiti-Arhi-pou-eniote-antagwnizetai-to-dimosio-simferon4Ήταν ευρέως γνωστό πως για πολλά χρόνια μία και μόνο εταιρία ήλεγχε τεράστιο μέρος της συγκεκριμένης αγοράς, με φίρμα που πρακτικά είχε αντικαταστήσει την έννοια της βρεφικής πάνας στην καθομιλουμένη.

Θα περίμενε λοιπόν κάποιος ότι η ΕΑ θα εξέταζε, σε προκαταρτικό έστω στάδιο, τις πρακτικές που ακολουθούσε η εν λόγω εταιρία. Φαίνεται πως το έπραξε αρκετά καθυστερημένα. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2013 εξέδωσε απόφαση, με την οποία διαπιστώνει πως η συγκεκριμένη εταιρία εφάρμοζε παράνομες πρακτικές κατά την οκταετία 2003-2011.

Τιμωρούνται τελικά οι παραβάτες;

Διαβάζοντας τα παραπάνω, είναι πιθανό κάποιος καλοπροαίρετος πολίτης να σκεφθεί πως, εφόσον κάποιες από αυτές τις υποθέσεις καταλήγουν σε «καταδίκη» των καταγγελλομένων κι επιβολή προστίμων και λοιπών κυρώσεων, η ΕΑ κάνει τη δουλειά της, ενδεχομένως με κάποια καθυστέρηση. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι, κι αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο υπολογισμού των προστίμων.

Σύμφωνα με το νόμο, «το επιβαλλόμενο ή απειλούμενο πρόστιμο μπορεί να φτάνει μέχρι ποσοστού 10% των ακαθάριστων εσόδων της επιχείρησης της παρούσας ή της προηγούμενης της παράβασης χρήσης».

Δηλαδή, αν το παρόν ή το προηγούμενο της παράβασης οικονομικό έτος η εταιρία «Χ» έχει τζίρο 1.000.000 ευρώ εφαρμόζοντας παράνομες πρακτικές, το μέγιστο πρόστιμο που η ΕΑ μπορεί να επιβάλει είναι 100.000 ευρώ. Το ποσοστό μπορεί να φαντάζει μικρό και η τιμωρία επιεικής, αλλά προφανώς έχει στόχο να λειτουργήσει αφενός ως αντικίνητρο προς τις επιχειρήσεις που σκέφτονται να παρανομήσουν, αφετέρου να μην είναι τόσο μεγάλο που θα τις καταστρέψει οικονομικά και θα τις αναγκάσει να κλείσουν.

Το σκεπτικό αυτό ακούγεται λογικό, αλλά η αποτελεσματικότητά του είναι σε συνάρτηση με την προϋπόθεση ότι η ΕΑ κάνει τη δουλειά της στα προβλεπόμενα χρονικά διαστήματα (6 μήνες για την εισήγηση και 14 μήνες για την απόφαση).

Όταν αυτό δεν συμβαίνει, όπως στις παραπάνω περιπτώσεις, η επιχείρηση που παρανομεί συσσωρεύει κέρδη επί κερδών για πολλά έτη εφαρμόζοντας παράνομες πρακτικές ενώ ταυτόχρονα καθιστά τοξική την αγορά στην οποία δραστηριοποιείται και ζημιώνει τον καταναλωτή.

Όσο πιο πολλά τα χρόνια, τόσο μεγαλύτερο το κακό για το δημόσιο συμφέρον, κι όπως είδαμε, συχνά τα χρόνια της παρανομίας είναι πολλά, ακόμα και διψήφιου αριθμού. Σύμφωνα όμως με το νόμο, όταν τελικά η ΕΑ φτάσει να εξετάσει και να επιβάλει πρόστιμα, οι παρανομούσες επιχειρήσεις πληρώνουν μόνο αυτό που θα αναλογούσε σε μία χρονιά, και άρα έχουν βγει απόλυτα κερδισμένες, στις πλάτες των υγιών επιχειρήσεων και κυρίως των καταναλωτών.


 

Η απάντηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού

 

Στην κοινή συνισταμένη όλων των υποθέσεων, που είναι η καθυστέρηση εκ μέρους της ΕΑ, η τελευταία αντιτάσσει την κατάταξή της από «ειδήμονες σε θέματα του Ανταγωνισμού σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο» «πολύ πάνω του μέσου όρου των Αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε ορισμένα θέματα στις πρώτες θέσεις». Επικαλείται επίσης το μέσο όρο εκδίκασης υποθέσεων στην ΕΕ, που είναι επίσης αρκετά υψηλότερος του προβλεπόμενου 20μήνου, και το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της εξέτασης των υποθέσεων «εισήλθαν στην Επιτροπή νέες πολύ σοβαρότερες ακόμη υποθέσεις (ενδεικτικά, έρευνα στα δημόσια έργα και πολλές άλλες) και είναι επόμενο να αλλάξει ο προγραμματισμός, γιατί η βαρύτητα των υποθέσεων παίζει καθοριστικό λόγο».

Η μακροσκελής απάντηση είναι δημοσιευμένη στο σύνολό της στο koutipandoras.gr.

Υπόθεση καρτέλ στο χάλυβα

Τέτοιου τύπου στοιχεία (βλ. ενημερωτικό σημείωμα Ντάφλου) πόρρω απέχουν από την επαρκή τεκμηρίωση της υπόθεσης στον εκ του νόμου αναγκαίο αποδεικτικό βαθμό, που προϋποθέτει τη λήψη και αξιολόγηση των αναγκαίων μέτρων έρευνας και τη διενέργεια των ενεργειών που απαιτούνται στο πλαίσιο της τήρησης της νομιμότητας και των διαδικαστικών εγγυήσεων.

Υπόθεση της Μπύρας

Σημειώνεται ότι η Αθηναϊκή Ζυθοποιία κατέθεσε το 2009 προσφυγή και αίτηση αναστολής κατά της απόφασης της Επιτροπής περί συνεξέτασης της καταγγελίας και της αυτεπάγγελτης έρευνας, και συνεπώς, για μεγάλο χρονικό διάστημα (2009) υπήρξε σε εξέλιξη δικαστική διαδικασία, μετά την ολοκλήρωση της οποίας (2013) δόθηκε η δυνατότητα στην Επιτροπή να συνεχίσει την εξέταση της υπόθεσης, που κατέληξε στην έκδοση της 600σέλιδης σχετικής εισήγησης, την οποία και εξέτασε η Επιτροπή. Επί του παρόντος, η διαδικασία βρίσκεται στο τελικό στάδιο της καθαρογραφής και η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού για την αγορά της μπύρας αναμένεται να εκδοθεί το επόμενο διάστημα. Όμως οι ενέργειες της Επιτροπής Ανταγωνισμού φαίνεται ήδη να έχουν ανοίξει την αγορά.

Δεν είναι αναγκαία και δεν διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα, που έχουν ως σκοπό την αντιμετώπιση απώτερου κινδύνου στο μέλλον ή τη ρύθμιση της περίπτωσης στο απώτερο μέλλον. Ούτε, επίσης, διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα όταν η διερευνώμενη υπάρχουσα κατάσταση έχει διαρκέσει αρκετό χρόνο.

Υπόθεση απορρυπαντικών οικιακής χρήσης

Η εν λόγω υπόθεση έχει εξεταστεί κατά την ημερομηνία που είχε προγραμματιστεί και το επόμενο διάστημα αναμένεται η έκδοση της σχετικής απόφασης.

Υπόθεση αλυσίδας ειδών τεχνολογίας

Ο μέσος χρόνος εξέτασης μιας υπόθεσης ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι άνω των 4 ετών, ακόμα και στις περιπτώσεις εξέτασης οριζόντιας σύμπραξης επιχειρήσεων (καρτέλ), όπου γίνεται χρήση του προγράμματος επιείκειας, δηλαδή στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ένα είδος ομολογίας ενός εκ των ελεγχομένων και συνεπώς το έργο των αρχών γίνεται πιο εύκολο. Δυστυχώς, στη χώρα μας και παρά τις προσπάθειές μας, το πρόγραμμα επιείκειας δεν έχει ακόμη τύχει της δέουσας αποδοχής από την επιχειρηματική κοινότητα, με αποτέλεσμα η Επιτροπή να είναι υποχρεωμένη η ίδια να βρει τα στοιχεία και να αποδείξει την παράβαση, γεγονός που καθιστά το έργο μας ακόμη πιο δύσκολο. Σημειώνεται επίσης ότι ο αριθμός των εκκρεμών υποθέσεων έχει σημαντικά μειωθεί τα τελευταία χρόνια  και έχει περιοριστεί περίπου στο 1/4 του συνόλου των οκτακοσίων περίπου εκκρεμών και νέων στην πενταετία υποθέσεων.

Υπόθεση του Αλουμινίου

Η υπηρεσία ήδη από το 1998 ζήτησε τα απαραίτητα πρόσθετα και υποστηρικτικά στοιχεία από τον καταγγέλλοντα, ο οποίος επανήλθε μόνο στο τέλος του 2005, όταν ενημερώθηκε από την υπηρεσία ότι η εν λόγω καταγγελία θα τεθεί στο αρχείο της. Η επί ολόκληρη επταετία αδράνεια του καταγγέλλοντος, δεν είναι υπερβολικό να χρεώνεται στην Επιτροπή;

Υπόθεση βρεφικής πάνας

Η κατοχή δεσπόζουσας θέσης μιας επιχείρησης δεν είναι παράνομη. Απαγορεύεται μόνο η κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης, η οποία πρέπει να είναι επαρκώς τεκμηριωμένη, κατά τα προαναφερθέντα, και αυτό απέδειξε η σχετική απόφαση της Επιτροπής, πραγματοποιώντας όλα τα αναγκαία μέτρα έρευνας και ελέγχους, από τους οποίους συλλέχθηκαν τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία.

 

άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Hot Doc #79, τον Ιούνιο του 2015

HD-79_cover1


Extra Hot άρθρο